Wielka Wisła i Zgłowiączka. Co je łączy? Ujście! Stoisz w miejscu, gdzie Zgłowiączka wlewa swoje wody czyli uchodzi do Wisły – królowej polskich rzek. Jej walory przyrodnicze chronione są tutaj w ramach europejskiego programu Natura 2000, obejmującego obszar siedliskowy Włocławska Dolina Wisły oraz obszar ptasi Dolina Dolnej Wisły. Czy coś nas może tutaj zaciekawić? Owszem. Jeśli przyjdziesz tu wieczorem jest duża szansa, że zobaczysz płynącego tuż przy brzegu bobra europejskiego (Castor fiber). Pozwoli na siebie popatrzeć ale spłoszony szybko zanurkuje w wodzie klaskając przy tym na pożegnanie ogonem. Swego czasu bóbr zagalopował się dalej i wyruszył na spacer po ruchliwej ulicy Wyszyńskiego. Ogon bobra jest płaski, pokryty łuskami i dzięki niemu świetnie pływa. Ma też bardzo ostre zęby (siekacze), więc nigdy pod żadnym pozorem nie dotykaj go. Trzymaj też z daleka od bobra swojego psa, bo jego bóbr również może dotkliwie pokaleczyć.
Fo. Joanna Fydryszewska
20.05.2026
Ujście Zgłowiączki do Wisły znajduje się we Włocławku i jest jednym z ciekawszych punktów hydrograficznych miasta. Mała rzeka Zgłowiączka kończy tu swój bieg, wpadając do największej rzeki Polski – Wisły, w rejonie jej dolnego odcinka. To miejsce jest szczególne, ponieważ łączy spokojny, miejski charakter niewielkiej rzeki z potęgą Wisły. W okolicy można zauważyć różnicę w nurcie i barwie wody, szczególnie po opadach, gdy Zgłowiączka niesie więcej osadów.Ciekawostką jest to, że Zgłowiączka przepływa przez centrum Włocławka, a jej dolny odcinek był w przeszłości silnie przekształcany przez człowieka. Dziś okolice ujścia stanowią ważny element przyrodniczy i krajobrazowy miasta, a także miejsce obserwacji ptaków związanych z doliną Wisły.
Fot. Joanna Fydryszewska